विवशता
********
म टुटदै गएं
उनिहरु चुट्दै गय
कसैले व्यापार संझिए
कसैले अपार  संझिए
कसैले मान संझिए
कसैले शान संझिए
वास्तविकता भने अर्कै थियो
मेरो  विवशतामा  टेकेर
आफ्नाहरु बाटै भरमार चुटिंदै थिएं म ।

अखवार
*********
पढि सकेर च्यातिएको
अभागी अखवार म ।
टुक्रा टुक्रा छरपस्ट छु ।
सयौं पाईलाहरु ले,
कुल्चदै थुक्दै गर्दा,
गलि सकेको छु ।
माटोमा जन्मिएं ,
लहडैमा बृक्ष बने ।
काटिएं पेलिएं,
थिचिएं मिचिएं,
दुःख मनाउ थिएन ।
तर मान्छेले थुकेको,
उसैले कुल्चेको ,
कसरी सहुं म ?
जतिबेला ,
म गौरव गर्थें,
मलाई धेरैले पढ्थे ,
धेरैले सुन्थे र ,
केहीले बुझ्थे पनि ।
यतिबेला ,
म निराश छु ।
न मैले कसैलाई ,
पढन सकें ,
न बुझ्न सकें ,
न त चिन्न सकें ।
वर्तमानले भन्छ ,
तं पनि बाक्लो,
खोल सहितको ,
किताब बनेर देखाउन ,
किन सकिनस ?
किन  अखवार ,
बन्ने रहर गरिस  ?
म निरुत्तर हुन्छु ,
किन कि ,
म त धुजा धुजा ,
भै सकेको अखवार ।
अब म संग पुनः ,
किताबको ठेलि ,
बन्ने सामर्थ्य छैन ।
त्यसैले ,
तिमी त सक्छौ भने
खोलमात्र होईन ,
खोल भयको,
किताब बन ।
नभय  पनि ,
म जस्तै
अखवार भने नबन्नु ।
          -०-

गजल
******
आंसुको मूल्य त ,गाउंमा हुन्थ्यो
भरोसा गाउंको , नाउंमा  हुन्थ्यो

यहांको   खाद्यन  , पसल  छिर्दा
मुख्य समस्या त , भाउमा हुन्थ्यो

झनै उधारो  ,   नमिल्दा   दुखाई
नुन  छर्किएको  , घाउमा  हुन्थ्यो

शहर    संगको  ,    बुझाई    मेरो
साहुको जुंगाको , ताउमा  हुन्थ्यो 

पुनः   अनुरोध   गरि   हेर्न   लाई
भाव  पर्खाईको , दाउमा  हुन्थ्यो

स्विकारोक्तिको,आभास नमिल्दा
हेराई आफ्नै  यि , पाउमा  हुन्थ्यो
                      -०-

मुक्तक
******
हाम्रो राष्ट्र धर्ममा,आंखा लगाए
 दौरा र सुरुवाल , पाखा लगाए
निदाई रहे ,यो टोपी निकाल्छन
आयातित संस्कार, काखा लगाए