भगवान भरोसा
***************
    उ बजारमा  फल-फूल किन्न गयो । त्यहां ठेलामा एउटा सानो बोर्ड झुण्ड्याईएको थियो । केही मोटो अक्षरमा लेखिएको रहेछ .......
" घरमा कोही पनि छैन , मेरी बुढी आमा बिरामी छन ,उन लाई पानी,खाना र औषधि  खुवाउन घर गयको छु । हजुर लाई ढिला होला जस्तो लागे चाहिए को फल-फूल तौलनु होला , मुल्य सूची त्यांहि छ , पैसा चांही कन्तुरमा राखी दीनु होला , कन्तुर खुलै छ । धन्यवाद!!"
पैसा छैन भने मेरो तर्फबाट केही फल-फूल लैजान सक्नु हुनेछ , असजिलो नमान्नु होला !! बोर्डको पुछारमा केही मसिनो अक्षरमा लेखिएको थियो ।
उसले यता उति हेर्यो , कुन्तुर संगै रहे को तराजुमा  दुई के.जी. स्याउ तौलियो र एक दर्जन केरा पनि लियो । सुचीमा लेखिए बमोजिम कन्तुरमा  पैसा राखिदिएर उ‌ घरमा आयो । सांझ पख उ टहल्न भनि घरबाट  निस्कियो ।
एकजना तिल चामल रंगको दारी र मैलो टिसर्ट लगाएको अत्यन्त  कमजोर र थकित देखिने मान्छे त्यै बोर्ड झुण्डिएको ठेला घचेट्दै आउंदै थियो ।  ठेलामा एक तमासले हेरेको देखेर ठेलावालाले मुस्कुराउंदै भन्यो बाबु ! "फल-फूल चाहिएर हेर्नु भयो होला , तर सबै सकियो  नि ! "
उसले सोध्यो तपांईको  नाम के हो बा ?   "सीताराम" ठेला वाला ले भन्यो ।
उसले सीताराम लाई चिया खान अनुरोध गर्यो । छेउको पसल बाट चिया आय पछि उसले आफ्नो राम कहानी सुनाउन लाग्यो .....
" बिगत तिन बर्ष देखि मेरी आमा ओच्छ्यान परेकि छन । मेरो उनि र उनको म   बाहेक यो संसार मा अरु कोही छैन ।
 उनि चाहन्छिन म सधैं उनकै छेउमा बसि रहुं । एक दिन उनको पाउमा ढोग्दै मैले भने, आमा यसरी नै नित्य तिम्रो सेवा गर्न मलाई पनि मन छ , तर म व्यापार गर्न नगय हामी आमा छोरा कसो गरि पेट भरौंला ? हाम्रो कुनै आम्दानी छैन ,तिमी घरबाट निस्कनै दिन्नौ !
 उनले भनिन "  बाबु ! तंलाई एकछिन पनि नदेखे मलाई अत्यास लाग्छ । खलखलि पसिना आउंछ ।"
 "उसो भय तिमी नै भन म के गरौं त ?"  मेरो यो प्रश्नले उनि डराएको भावमा थर-थर काम्दै उठने कोशिश गरिन र  भित्ता तिर लडिन । केही बेर पछि उठाएर सिरानीको आड दिएर राखे पछि भनिन - " सिताराम  आज देखि फल-फूल को ठेला उतै छोडेर आउने गर । हाम्रो भाग्यमा रहेछ भने घरमै बसि बसि व्यापार हुन्छ "
मैंले भनें , "आमा के नचाहिंदो कुरा गरेकि तिमिले ?  बिना मालिकको  फल फूल किन्न को आउंछ ? फेरी सबैको मन पनि उस्तै हुंदैन , फल-फूल चोरी भै हाल्छ नि !
उनि भन्न लागिन " भगवान को नाम लिएर फल-फूल किन , भगवान कै नाम लिएर ठेला मा राखिदे , भगवान को नाम लिएर ठेला छोडेर आईज । अरु कुरा म जान्दिन ।"

साढें दुई बर्ष भयो बाबु ! यसरी नै ठेला छोड्यो घरमा आएर आमाको सेवा गरेर बस्ने गरेको । व्यापार राम्रो चलेको छ । आज सम्म बासि माल बेच्नु परेको छैन । सामान लान्छन पैसा राखि दिन्छन । आज सम्म एउटा फल पनि यता उता भयको छैन । बिहान ठेला छोडन जान्छु सांझ लिएर आउंछु ।  कसै कसैले बढि पनि पैसा राखि दिन्छन , कोही आमाको लागी भनेर खाने कुरा पनि राख्छन । अस्ति एकजना डाक्टर ले कार्ड  कन्तुरमा राखेछन , पछाडि लेखेको थियो - " आमा लाई बढी भयो भने मेरो नंबरमा फोन गर्नु । "
अचेल त आमा मलाई उनको छेउ बाट चल्न पनि दिन्नन अनि भन्छिन - " मेरो भगवान ले केही कमि हुन दिदैनन । तेरो फल-फूल मेरो भगवान ले देवदुत मार्फत बेचि दिन्छन । "
बाबु ! आमा बाबुको सेवा गरे भगवान ले पनि साथ दिने रहेछन । सीताराम गै सकेछन तर उ भने टोलाई रहे को थियो ।
                                      -०-