आशिर्वाद **************** घर को सबै काम काज सके पछि उनि कार्यालय जान भनेर निस्किएकी मात्र थिईन बृद्ध ससुरा कराउन थाले , बुहारी लौन ! मेरो चश्मा सफा गरिदेउन । फर्किएर चश्मा दानिको नरम कपड़ा झिकेर चश्मा पुछपाछ पारि सकेर ससुरा लाई चश्मा दिईन । यसै कारण आज पनि कार्यालय पुग्न ढिला भयो । हरेक दिन को चश्मा धन्दाले कार्यालय पुग्न ढिलो हुन थाले पछि श्रीमानको सल्लाह अनुसार आजदेखि चश्मा पुछ्ने कार्य बिहानै गर्न थालिन उनले । सदा झैं आज पनि घरबाट निस्कना साथ पुनः ससुरा को आवाज आयो , बुहारी यता आउ त ! तर आज उनले बृध्द ससुराको आवाज सुनेको नसुन्यै गरिन । क्रमस: यसरी नै दिन हरु वित्दै गय । दशैं विदाको लामो छुट्टी आयो , उनि घरको सर-सफाई मा लागिन । ससुरा बा को पुस्तक राख्ने दराजमा माकुराको जालो ढपक्कै ढाकिएको थियो । जालो पन्छाउदै गर्दा धमिलो शिशा बाट भित्रको मोटो डायरी देखि यो , बुढाको दैनिक डायरी रहेछ । उनि पढदै गयिन , एउटा पन्नामा लेखिएको थियो - " कति व्यस्त हुन थाल्यो मान्छेको जिन्दगी ,घरबाट काममा जांदा समेत बच्चाहरुले , मान्यजनको आशिर्वाद लिन समेत बिर्सन थाले । चश्मा सफा गरि फिर्ता गर्न मेरी बुहारी निहुरिन्थिन , बस त्यै मौकामा शिरमा हात राखी आशिर्वाद दिने गरेको मेरो नियमित क्रम , भंग भयो आज बाट । यसैले बुहारी ! आज बाट मन मनै मात्र आशिर्वाद छ है मेरो , तिमिलाई जिवन भरी मेरो आशिर्वाद रहि रहोस ।" बुढा बितेको पनि दुई बर्ष पुगेछ । अचेल उनि कार्यालय जानु अघि ससुराले लगाउने गरेको चश्मा राम्ररी पुछि दिएर टेबुल मा राखि दिन्छिन , मरि सकेका ससुराको नदेखिएको हातको आशिर्वाद पाउने आशमा ।