यात्रा (कविता)
******
सबैको आ-आफ्नै यात्रा,
अनंत काल को यात्रा,
कहिले दौडन्छन
कहिले हांस्छन
कहिले रुन्छन
यात्रा भने जारी छ
निरन्तर ।
यो समयको यात्रा
क्षणभर रोकिने छांटै छैन
लाग्छ यात्रु गयको गयै छन
फर्किएको कतै देखिन्न
यता म सोच्छु
समय पुनः आउंछ होला
तर आउने लक्षण छैन
अतीत को जस्तै ।
यात्राकै क्रममा
धेरै मान्छे भेटिए
धेरै संग कुरा भयो
केही दिन त
लगौंटिया बनियो पनि ,
पुनः बिछोड पनि ।
तै पनि यात्रा रोकिएन
लाग्छ , कहिले रोकिंदैन ।
केवल चेहरा फेरिएको छ
विचार बदलिएको छ
शाशन फेरिएको छ
मात्र सत्ता बदलिएको छ ।
तर अझै केहि  बांकि छ
जुन कहिल्यै बदलिंदैन
पुरानो भित्ता जस्तै
जहां मान्छेहरु थुकी रहन्छन
झरेका छन गिरेका छन
ईमानदारीको  पतन भयको छ,
मानवताको उपहास भयको छ
तर यात्रा निरन्तर छ ।
सुर्य चन्द्र उदाएकै छन
अस्ताई रहेका छन
चराहरु उंडेकै छन
नदि बगेकै छ
घडी आफ्नै गतिमा छ
मान्छे हिंडेकै छन
दम्भ साथैमा बोकेर
रुप रंग नफेरि
व्यवहार नफेरि
नैतिकता नफेरि
मात्र अनुहारमा मुकुण्डो छ
अनि यात्राको स्वरुप भने
सधैं सधैं उस्तै छ
र सधैं उस्तै रहने छ ।
                    -०-