मेरो दम्भ र  तिनका सिमा रेखा

ति चाहन्छन म टक्क रोकिउं
निरन्तर चल्न छोडी दिउं
तिन लाई लाग्छ म थलै परुं
नया सोच त बिल्कुलै होईन
आफैं भित्र हराई रहुं
तिन कै पदचाप पछ्याउं
दुनिया कै हारमा म मिलुं
म परें  बगेको  पानी
कसरी फसौं यिनको जालमा
मलाई त बगि रहनु छ 
समुद्रमा  समाहित हुनु छ
बादल बनेर आकाश  छूनु छ
आधा अधुरो कार्य पुरा गर्नु छ
दम्भी पाखण्डी जे भन्छौ
बरु मजैले सहिदिन्छु
तर
कसरी बांधिन सक्छु म
तिनको सिमा रेखा भित्र ?
                 -०-