कर्म संपत्ति

*********

        एउटा राजा थिए, जसले आफ्नो जनता मार्फत अनेक प्रकारका कर असुली गरि ठुलो परिमाणमा संपत्ति आर्जन गरेछन । दरवारमा राख्दा गोपनीयता बाहिरिने भयले त्यो सारा संपत्ति जंगलको एउटा गुफालाई शाही खजाना राख्ने स्थलमा परिणत गरि उतै राखेछन । अत्यन्त विश्वासपात्र मानिएका एकजना मन्त्री बाहेक यस कुराको जानकारी कसैले पाएन । सुन, चांदी ,हिरा, मोती  लगायत नगद रुपैया गुफामा राखियो  । गुफाको सांचो भने राजा र तिनै मन्त्रीले एउटा एउटा लिए छन ।
दिनमा कुनै एक समय राजा एक्लै त्यो संपत्ति निरिक्षण गर्न जान्थे । खजाना को थुप्रो देखे पछि उनि आनन्द मान्दै एकछिन बस्थे अनि फर्कन्थे । त्यस दिन पनि राजा गुफामै गयका रहेछन ।
त्यसै दिन गुफा भयको जंगलको बाटो मन्त्री कतै जांदै रहेछ ,उसले रथ बाटै गुफा तिर नजर लगायो ,गुफाको ढोका खुलै थियो । उसलाई लाग्यो "राती खजाना निरिक्षण गरी  फर्कदा सायद ढोका लगाउन बिर्सेछु ।"
उ रथ बाट ओर्लियो , गयर गुफाको ढोका बन्द गरि ताल्चा लगाई फर्कियो ।
         उता राजा पनि  खजाना अवलोकन पछि निकै  संतुष्ट भय , अब आराम पनि पुग्यो , दरवार फर्कन भनि ढोका तिर बढ़े , तर ढोका बन्द पाए । ढोका ढक्ढक्याउन थाले , जंगलमा उनको आवाज सुन्ने  कोही थिएन ,ढोका खुलेन । 
        सांझ सम्म राजा  चिच्याउंदै थिए उनको दुर्भाग्य ! जंगलमा कोही आई पुगेन ।   उनि भोक  र प्यासले थकित थिए । बेला बेलामा खजाना हेर्थे , सुतौं ठाउं पनि छैन , भय पनि निन्द्रा लाग्दैन । अब  के गरौं  उनि संग कुनै समाधान थिएन  । उनि पागल जस्तै भय । हीरा राखेको बाकस लाई हेर्दै भने "  ए दुनियाको सबैभन्दा अमूल्य हीरा !  मलाई  एक गिलास पानी देउ , तिमी संग पानी दिने खुबि छ  ?  यसरीनै मोती,सुन , चांदी , नगद सबै संग पालै पालो यै प्रश्न सोधे । उनलाई लाग्यो मानौं, सबैले उनको उत्तर दिई रहेका छन र भनि रहेका छन " राजा ! तेरो जिन्दगी को सारा कमाईले त एक गिलास पानी र एक छाक खाना  दिन सक्दैन भने हामी त के हौं र ?"
भोक र तिर्खाले आकुल भयका राजा बेहोश भय । केही बेरमा उनको होस खुल्यो , भुईं भरि छरिएर रहेका हिरा मोती सुन चांदी पैसा लाई बिच्छ्यौना सम्झिएर उनि पल्टिए ।
    उनले दुनिया लाई केही सन्देश दिने बिचार गरे , अफशोस ! उनि संग न कलम थियो न कापी नै !
        राजाले ढुंगाले हिर्काएर आफ्नो औंला फुटाए र भित्तामा केही  लेखे ।
केही दिन देखी राजा बेपत्ता भयको खवर डढेलो जस्तै सारा मुलुक भरी फैलियो ।
सेना, पुलिस, प्रशासन लगाएर केही दिन सम्म खोजतलास गरियो ,तर फेला पार्न सकिएन ।
एक दिन मन्त्रीलाई लाग्यो , राजाको पत्तो छैन !  खजानाको बिषयमा म बाहेक कसैलाई थाहा छैन । एक पटक खजाना हेर्नु पर्यो र मौका मिलाएर घरमा ल्याउनु पर्ला !
उ खजाना निरिक्षणका लागी गुफामा पुग्यो ,   उसले देख्यो  राजा हीरा जवाहरातको  बिच्छ्यौनामा मरेका छन , राजाको लाश  कीरा, झिंगाले  खाई रहेका छन ।  राजाले भित्तामा रगतले लेखेका रहेछन "  यतिका संपत्ति छ र पनि यसबाट एक घुंटको पानी पाउन सकिन ।"
        यहीनै अंतिम सच्चाई हो । आखिरी समय साथ चाहिने त "कर्म संपत्ति" नै रहेछ ।
मन्त्रीको पनि बिचार फेरियो , " यो अर्कालाई रुवाएर , ठगेर , लुटेर तथा अनैतिक तरिकाले कमाएको संपत्ति म पनि लान्न " यति विचार आई सके पछि उसले गुफाको ढोका भन्दा बाहिर बाट पर्खाल लगाई दियो । ति राजाको बिषयमा र त्यो संपत्तिको राज बारे कसैले सुईंको सम्म पाउन सकेन । भनिन्छ आज सम्म त्यो गुफाको पर्खाल कसैले खोलेको छैन ।
                                        -०-